Recensie
“Er zal iets smelten en vallen. Om de haverklap zal er iets breken.” Dit zegt een van de kandidaten in de nieuwe Netflix-serie Blown Away. Hierin strijden tien glaskunstenaars uit Canada en de Verenigde Staten om een prijzenpakket ter waarde van 60.000 dollar.
Tekst: Evert-Jan Pol
![](https://www.digitalekunstkrant.nl/wp-content/uploads/2019/07/Schermafbeelding-2019-07-15-om-15.16.30-e1563196766726.png)
Ik ben gefascineerd door glas. Hoe is het mogelijk dat iemand van een dergelijk fragiel materiaal (het breekt al bijna als er je alleen maar naar kijkt) de prachtigste sculpturen kan maken? Zelf heb ik een bescheiden collectie van voornamelijk gebruiksglas, in uiteenlopende vormen.
Toen ik eerdaags op Netflix de tiendelige Canadese serie Blown Away tegenkwam, was ik dan ook erg verheugd. Voor liefhebbers van glaskunst is het boeiend te zien hoe de deelnemers dit uitermate breekbare goedje tot hun hand weten te zetten. Al gaat er uiteraard wel eens wat mis, want glas blijft glas en valt voor je het weet aan gruzelementen. Omdat de kunstenaars slechts enkele uren de tijd hebben, geldt in zo’n geval: even balen en dan weer door!
Toch is het maken van glas een nogal onderschatte kunstvorm. Dat blijkt onder meer uit een artikel op de Lagarde over deze zelfde serie. De schrijver laat zich daarin nogal denigrerend uit over het ambacht van glasblazen en noemt het zelfs hobbyisme. Grote glaskunstenaars als Andries Copier en René Lalique draaien zich om in hun graf!
(Tekst gaat verder onder de foto’s)
![](https://www.digitalekunstkrant.nl/wp-content/uploads/2019/07/Schermafbeelding-2019-07-15-om-15.17.46-e1563196813446.png)
![](https://www.digitalekunstkrant.nl/wp-content/uploads/2019/07/Schermafbeelding-2019-07-15-om-15.17.07-e1563196838925.png)
Natuurlijk is glaskunst een serieuze kunstvorm. Het Groninger Museum wijdde onlangs niet voor niets een grote tentoonstelling aan de bekende Amerikaanse glaskunstenaar Dale Chihuly. De serie Blown Away bewijst ook eens te meer dat makers van glazen objecten niet zelden ware kunstenaars zijn. Van een borstel tot een robot; ze kunnen bijna alles van glas maken.
Hoe ze al die voorwerpen precies creëren, had overigens best wat uitgebreider in beeld mogen komen. Elke aflevering duurt slechts 23 minuten, dus alles vliegt voorbij in sneltreinvaart. Zodat het maakproces soms een beetje ondersneeuwt. Maar ik weet het: in een wedstrijd gaat het om het resultaat.
Blown Away, nu te zien op Netflix
Waardering: @@@@@@@@@@